Kış Dörtlükleri 1

Açıldı sessizliğin sedef çekmecesiKış yerleştirdi içine yeryüzünüSüpürdü toz halinde ufalanan günüUçuştu havaya bu tozun binlercesiGök mangalının patlıyan mısırları olmalıBoyuna yere saçılan bu iri iri tanelerKış'ın yeryüzüne serdiği bembeyaz halıSessizlikten dokunmuş kim bassa delerBir öykü ne sonrası belli, ne öncesiToprağın kara defterinde ak yaprakRüzgârın elinde kaldı birden koparakBiz daha okuyamadan silindi son hecesiBir süt kâsesi kaymak tutmuş yeryüzüUzun bir bekleyişin için için kaynattığıDağ birden öfkelenerek yuvarladı çığıGörmek istiyor sanki ondan ürktüğümüzüGirdi sessizliğin büyük gemisiKış'ın bir gecede kurduğu ak limanınaHemen karşılamaya koştu kimisiKimimiz sokulamadık korkudan yanmaBiri var sessizliği işliyor gergefindeAp-ak bir gül halinde koskocamanO incecik iğnesi batırıp çıkardığıNe yapacak bitiremeden kırıldığı zaman