Heykelin Düşü

Bir heykel düşünde canlandığını gördüYayıldı damarlarına kan;Soluk aldı, güldü, öksürdüVe kımıldandı ardından.Bahardı, aydınlık bir gündüGök uzanıyordu alabildiğineÖleceğini düşündüPişman oldu dirildiğine.