Güz

Güz yoğuruyor teknesindeölü yapraklarını hüznün;—duaları yarıda kalan ağaçlar—yapraklar kopuk eller gibi yerdesavruluyor başdöndüren bir hızlaanaforuna yokluğun;soluğunu tutan rüzgâryavaşlayan yürek atışlarını dinliyor doğanın;gölgeler tedirgin ve titrekson bir diriliş atılımıylauzuyor ve siliniyor;yıldızların söylemek isteyip deaçıklamağa cesaret edemediği korkunç gizyaklaşan son'u duyuruyor,ölüm kalım savaşını sürdürüyor son yaz;sokak ortalarında, bahçelerde ve parktayaz kokuşmaya yüz tutmuş cesediyleboylu boyuna uzanmış,ölü gövdesini karıncalar götürüyor;güz hazinesinin kapısını ardına kadar açmışborç üstüne borç ödüyor,iç rahatlığıyla yatacağıo ak uzun uykusuna hazırlanıyor