Karanfil

demek geldinçoktandır hiçbir yerdeydinne kadar değişmemişsinellerin ne kadar kalabalıkgözlerin ne kadar ansızınseni böyle değişmemiş görmedim hiçdemek geldin

bu kent burada her zamanki ilkesizliğini yaşıyorbu çarşı her gün ölüp ölüp diriliyorradyoda iyi ayarlanmamış bir istasyongibi insanın sinirine dokunan sesiylebu kent burada her zamanki ilkeszliğinidemek geldinçoktandır hiçbir yerdeydin

sen denize bakıyorsun yaben sana aşkları anlatmak istiyorumunutulmuş masallarıunutulmuş masallardaki aşkları anlatmak istiyorumsen denize yürüyorsun yaben sana herkesten önce özgür olmak içinmahkum ranzalarındaki çentiklerden çalıpkendi çentiklerime kattıklarımıanlatmak istiyorumçarpıp duran bir pencere kanadı gibiçarpan kalbimisen denize gömülüyorsun yabir karanfil kalıyorgirdabında