Düşlerin Ayrımı

beni sokakların masalında unutunkaranlık yarımadanın suç ortağı yapınseranın doluyla kırılan camlarına benzetinyanıltın, asit yağmuruna yakalanan kuşlarlabahse girin sayfayı karıştıranın ben olduğumadenizin suratında patlayan gökle avutun benibeni demiryolu tünellerinin uğultusunda unutun.

ağaç kabuklarının içinde yürüyen kurtçuklarla değilkuzeyin soğuk yüzüyle kıyaslanmış sözcüklerle değilkorkuyu bölüşen hırsızların cesaretiyle değilgüneşin papatyalarda kayboluşu gibi bir şeyleevet, o şeyle avutun benibeni nöbetteki askerin yalnızlığında unutun.

"aşk bir suçlamadır, sonuna kadar yaşanmamışsa"hayır, kimseyi suçlamıyorum böyle bitmişsebu uzattığım kasımpatı demeti, işte alınbir kelepçeye uzatır gibi uzatmayın ellerinizişafak köylerinin buğusuyla avutun benibeni dipte kaybolmuş batığın düşlerinde unutun.