Güzin'in Sonraki Yılları

Koltuğuna gömülür de güzinDerdi ki ihtiyarlıktır önümBeni yalnız bırakacaklar ahYakında bütün aşıklarım

Kzım sen bilmezsinDillere destandım ben eskidenBenim gönlümü saran çılgınlıklardıErkeklerin gönlünü saran ben

Adülhak Hâmid’i vardı ya FatmanımınBenim de vardı Sâlah Birsel’imİnce olur zeki olur ya her kadın gençliğindeBen de beyazdım uyanıktım güzeldim

Ah ah ben evvelleriDağda büyümüş fidan gibiydimBir rüzgar esmeye görsünTomurcuklanır çiçeklenirdim

Ama şimdi şu koltuktaBir isteksizliktir bitiren içimiSaçlarımı şöyle kaldırıyorum yaKaldırmasam da olur hani

Nasıl değişti erkeklerin haliAnlayamadım kızımArtık Sâlah Birsel bile geçmezPenceremden sanırım.