Zâhid Hû Demeyi İnkâr Eyleme

Zâhid Hû demeyi inkâr eylemeNe içün çağırır insan Hû deyuHû demenin aslı nedir nedendirEyleyeyim sana beyan Hû deyu

Evvel Hû âhır Hû Allahu ekberSıfât-ı zâtında doğdu bir GüherMuhammed Mustafâ Şah İmam HayderOldu ol gevherden ayan Hû deyu

Aşkın tecellisi çün başa geldiGevher eriyüb deryâ cûşa geldiÇerh-i felek anda çünbişe geldiDem bu demdir döner devran Hû deyu

Muhammed Hâtem-i Peygamber olduAli cümle evliyâya ser olduŞah anda Cebrâil’e rehber olduOl demde kuruldu erkân Hû deyu

Anlar gizli idi ol lâ-mekândaMustafâ Murtezâ bir idi andaLâfetâ okuyub karşu gelendeYedi kez çağırdı sultan Hû deyu

Âşık ma’şûkuna yâr yâre karşuNâz ü niyâz eder Settâr’e karşuNice yüz bin yıllar Dîdâr’e karşuBaktılar kaldılar hayran Hû deyu

Bir üzüm dânesi ol şâh elindeKırklara verildi kısmet günündeHak Habîbullah’a mi’rac yolundaŞey’en lillâh dedi Selman Hû deyu

Ol üzüm dânesin getürdü SelmanKırklar da ol demde olmuştu üryânMuhammed şerbetten nûş etti ol ânSâkî kadeh sundu peyman Hû deyu

Kırklar içti ol şerbetten mest olduŞâh-ı Merdân cümlesinden üst olduSetişpuş bağlandı kemer best olduSemâa girdiler üryân Hû deyu

Kırkların birine neşter urulduAktı kan cümleden isbât olunduHak Muhammed anda mevcud bulunduHû Allah çağırdı irfan Hû deyu

Hû demenin aslı böyledir böyleZâhid nedir sözün gel beri söyleTasdik îman getür şehâdet eyleGel sen de bu renge boyan Hû deyu

Hatâyî bu meydan sarhoş olalıCan gözü tecelliye duş olalıHak Habib aşkına yoldaş olalıHayâli gönlümde mihman Hû deyu