Yer Yoğ İken Gök Yoğ İken Ta Ezelden Var İdim

Yer yoğ iken gök yoğ iken ta ezelden var idimGevherin yek danesinden ileru pergar idim(Yer ve göğün varolmasından önce ben vardımTek cevher tanesinden çıkmış dönen bir pergel idim.) Gevheri ab eyledim tuttu cihanı serbeserİns ü cinni arş ü kürsi yaradan Settar idim(Bu cevheri su eyledim, evreni baştan başa kapladıCinleri ve insanı,yeri ve göğü yaratan ben idim) Girdim Adem donuna sırrımı kimse bilmediMen o Beytullah içinde ta ezelden var idim(Adem kılığına girdim ama sırrımı kimse öğrenmediZaten ben o Tanrının evinde çok önceden beri oturuyordum) Ol zamandan ben anın sırrını bilirdim ol benimAnın için Hak ile hem sır idim esrar idim(İşte o zamandan beri onun (Tanrının) sırrını biliyordum ki, o benimBu nedenle Hak ile sır içinde sır idim) Ey Hatâyî Hakkı bilüb tanımışam bigümanAnın içün ol yarattı ben ana inkar idim(Ey Hatayi kuşkusuz Hakkı bilmiş, tanımışımBunun için onun yarattığını ben inkar ettim)