Gele Gönül Hoş Görelim Bu Demi

Gele gönül hoş görelim bu demiBu da böyle kalmaya bir gün olaKişi çekmek gerek gussayı gamıHakk’tan gelür her ne gelse bir kula

Er odur i’tikad ede pîrineNazar ede evvel ü âhırınaElbet yol kadîmdir ilter yerineSana kim neylerse salagör yola

Biz de biliriz ki dostu kardeşiBulamadım bir kara gün yoldaşıDost geçinüp yüze gülen kallaşıBahâsıdır satmak gerek bir pula

Her kişi bir hayâl ile eğlenürDâim anın gönlünde ol eğlenürBöyle olur sevdiğim gâh ağlanurKimi gördük kıyâmete dek güle

Kârun’u gör bunadı ya buldukçaİnandı felek yüzüne güldükçeSen iyilik et durma elden geldikçeDediler halk bilmezse Hâlik bile

Gerçek olan kişi dosttan ayrılmazDeğme kişide hakîkat bulunmazSen seni satsan yedirsen bilinmezBu zamanda kimse yaramaz ile

Hatâyî dünyânın ötesi fâniBizden evvel bunda gelenler kaniSanma dâim şad yürüye düşmeniBir gün olub nevbet ana da gele