Ey Ki Yoktan Bu Cihânı Var Eden Perverdigâr

Ey ki yoktan bu cihânı var eden PerverdigârYeri sâbit gökleri devvâr eden Perverdigâr

Küntü kenzen âyeti vasfında olmuştur nüzûlVarlığına Künfekân ikrâr eden Perverdigâr

Cümle bu âlemde sen günden dahi zâhir ikenDilde dâim adını Settâr eden Perverdigâr

Mü’mine mesken kılubdur bâğ-ı cennât-ı nâimMünkire kâfir makamın nâr eden Perverdigâr

Cümle eşyâlar gözün der hâb ettin gicelerGökte kevkebler gözün bîdâr eden Perverdigâr

Üşte doğdu ay ü gün hem gölge saldı âlemeKünfekânın sırrını izhâr eden Perverdigâr

Mısr içinde Yûsuf’u bir kul iken sultân edübDerd ile Ya’kub’unu bîdâr eden Perverdigâr

Yunus’u deryâ içinde yutturan bir balığaÂteşi İbrahim’e gülzâr eden Perverdigâr

Bir kulunu zâr edüb hışm ile fin-nâr-ıs-sekarBir kulunu mahrem-i esrâr eden Perverdigâr

Yağdıran deryâya gökten âb-ı nîsan yağmurunKatresinden lü’lü-i şehvâr eden Perverdigâr

Enbiyâlar cem’ine yazdırdı a’lâ mertebeMustafâ’yı cümleden Muhtâr eden Perverdigâr

On İki ma’sûm imamı pîş eden kerâmeteMurtezâ’yı Hayder-i Kerrâr eden Perverdigâr

Lûtf ile ahvâline kılgın Hatâyî’nin nazarAşk içinde vâlih-i dîdâr eden Perverdigâr