Ben De Bildim Benlik Yoktur Özümde

Ben de bildim benlik yoktur özümdeBenliğim mürvete saldım ezeldenTuttuğumuz îman ikrâr kapusuBir pîrin eteğin tuttum ezelden

Şerîat öğrendim bin bir ad içünHakîkat öğrendim ayn-ı zât içünMa’rifet öğrendim bu sıfât içünTarîkate hizmet ettim ezelden

Şerîatın ince yolları vardırHakîkatin derin gölleri vardırMa’rifetin gonca gülleri vardırBülbülüm gülşende öttüm ezelden

Rahmân kılıcıdır Seyf-i AhmedîÇaldı çâr pâreden Tîğ-ı HayderîFâtıma hem Zülfikâr-ı KanberîO demde kırklara yettim ezelden

Nûh ile ben bir gemiye binmişemYûsuf’u tufanla sele vermişemSanma bu cihâna henüz gelmişemBunca geldim bunca gittim ezelden

Hüseynî’yem bugün meydân içindeOkudum dinledim irfân içindeYetmiş bin yıl evvel Fürkân içindeCebrâil’e kelâm ettim ezelden

Hatâyî ümîdim kesmezem Hakk’tanBizi vâr eyledi o demde yoktanBalçığımız yuğurmuştur topraktanTürâbîyem yerde bittim ezelden