Yasak Meyve

Bir yasak meyveydi bölüştüğümüzO kıvrak yağmurlarında yorgun ikindilerinHoyratça paylaşılırken en sıcağı sevdalarınEn soğuk ateşlerdi üşüyen payımızdaEn deli gönlümüzde göverirken gökyüzüEn ıslak gökkuşağıydı gerilen yayımızdaTırnaklarımızla soyduk o en yasak meyveyiKabuklarını vereceğimiz kısrak yoktuVe tek bir okum vardı nicedir sadağımdaÇuvala sığacak mızrak yoktu

Bir elmalı pastaydı buluttan çıkan güneşSen gökçe bir gülüşe geçirirken yüzünüAşk notasız bir şarkı ten kelimesiz şiirArzu ecellere denk vuslat ölümlerle birSon dönemecindeydik ikide bir olmanınYarısını sen yedin daldaki tek elmanınBen öbür yarısınıHâlâ bütündü elma zirvedeki o daldaCan rengine boyadı gözlerim bu masaldaDenizin mavisini sahranın sarısını

Sonra başladı nedamet yağmurlarıNedimesinden hâmile kalırken KleopatraKertenkele kuğuyla kıydı muta nikâhıÇöller bir damla yaştı Leyla’nın gözlerindeTutuştu hançeremde Mecnun’un dinmez ahıO alev ummanında gök titrerken derindeAz daha işliyorduk biz o ıslak günahı

Ve sustu gönlümüzün göklerinde çan sesiUyandı uykusundan mor sabahlıkla zamanKumruların duaya durduğu kutlu andıBen anadan üryan deliSen babadan kızoğlan kızUzattı gökkuşağı gönlümüze birer dalHer dala bir kök düştüGökten düşmedi üç elma biterken masalElmadan başımıza yekpâre bir gök düştü