Üsküdar Akşamları

Bu akşam yine sensiz Boğaz’ın aynasındaSönüp giden bir günün o solgun çehresi varGüneşin tunç tasındaIslanan altın sularBir anın ortasındaAyrılacak birazdan mor ile laciverdeİlk yıldız çırpınırken akşamın oltasındaUyanacak yıldızlar uykusuz tepelerde

Dalacak hülyalara Boğaz gittikçe derinSuların çehresinde/ yine safran bir hüzünTedirgin gölgelerinTuvalindeyse yüzünBudur resmi kaderinGün nabzımda zonkluyor belli ki zaman dardaBizden sonra sevdamız her akşam serin-serinEsecek bu hasretle tutuşan Üsküdar’da

Mor sulara serpilen pembe kuş sesleriniErguvan kirpiğiyle süpürecek ÜsküdarDenizin en deriniSenin gözlerin kadarGönlümdeki yeriniKapattım bir örümcek ağınca ince-inceNemrud’un ateşidir âhımın en seriniÜsküdar sahilinden el-etek çekilince

Sen yoksun ısıtmıyor hazanımdaki güneşSen yoksun ayrımı yok gündüz ile geceninEy kanımdaki güneşSen ey doğmayan ceninVe canımdaki güneşBedbaht ettik seninle bahtiyar akşamlarıBir yüzündür şu gönül zindanımdaki güneşBir hüzündür içimde Üsküdar akşamları