Sevgilinin Eşiğinde...
(Kâbe-i Muazzama’ya karşı)
Gel demiştin, aha geldim,Özge bir sabaha geldim.Bakmadan alçak nefsime;En yüce dergâha geldim…
Aç kapını ey sevgili, bak ilk kez evine geldim.Sıkıp birer misket gibi avucumda gözlerimi;Gönül dergâhımda yanan o mum alevine geldim.Yılları içirdim güne,Bastım başımın üstüne,Düğümledim tek bir söze bildiğim tüm sözlerimi,Giydim dünya kısbetini, ukba peşrevine geldim;Daha önce bin kez gelmiş gibi ey yâr yine geldim…
* * *Gel demiştin, sana geldim,Ölü idim, cana geldim.Serçe kadar sıkletimle,Bu ulu mizana geldim…
Gördüm ki nice divane dergâhında bende imiş,Hicabımdan uğrun-uğrun, öyle sine-sine geldim.Soktum gözümü gönlüme; baktım evin bende imiş.Kün şerh edince şürûhu;Attım elimdeki rûhu…Anladım ki senin aşkın ne canda, ne tende imiş;Tazeleyip imânımı; dine geldim, dine geldim! .Daha önce bin kez gelmiş gibi ey yâr, yine geldim…
* * *Gel demiştin, işte geldim,Kavrulup ateşte geldim.Ne hâl oldum, anlamadım;Belki de bir düşte geldim…
Bin kez baktım, göremedim cemâlini kara taşta,Görünmedin ey sevgili, gökte miydin, yerde miydin?Ne sapsarı madenlerde, ne o sim-siyah kumaşta…Dönüp durdum adım-adım,Gitti aklım, anlamadım.Diz vurulan, yüz sürülen beyaz mermerlerde miydin?Kırıp mermerleşen aklı, kendimin kendine geldim;Daha önce bin kez gelmiş gibi ey yâr, yine geldim…
* * *Gel demiştin, çıkıp geldim,Beklemekten bıkıp geldim.Vuslatına ermek için,Can bendini yıkıp geldim…
Süleyman değilim hâşâ, bilemem ki kuş dilini,Kuş aklımla kavrayamam makamını İbrahim’in;Bir seni sevdim sevgili, bir de senin sevgilini…Anınca bir kez adını,Duydum rûhun feryâdını.Savruldum bu seda ile: “Yere yüksel, göklere in! ”Aştım nefsin sahrasını, aşkın kemendine geldim;Daha önce bin kez gelmiş gibi ey yâr, yine geldim…
* * *Gel demiştin varıp geldim,Yüreğimi yarıp geldim,Nefis denen paçavrayıAyağıma sarıp geldim…
Ne alevinde kandilin, ne yanan pervânelerde,Ne çığlığında meczûbun görebildim seni ey yâr…Aklın uçup da idrâkin vurulup düştüğü yerde;Mi’râcına eren gibi,Daha önce gören gibi,And olsun ki benliğimi silince gördüm beni yâr.Ruhumdaki taşkın seli durduran bendine geldim;Daha önce bin kez gelmiş gibi ey yâr, yine geldim…
* * *Elim sende, evin bende; ben isterim vermesen de…Ne taştadır, ne kumaşta; aşk gönülde, değil tende.Ey sevgili ne yaptım ki, sezâ gördün bu ihsâna?Ya Rabbenâ! Hamd ü senâ; yalnız sana, yalnız sana! ..