Şahdamarımdaki Ses

Beynim bir kum saati, boğulmuş ortasından;Süzüyor damla damla ölçüsüz zamanları.Kubbe kubbe çınlayan yorgun kafatasındanDöküp de bir kalıba yaşanmamış anları;Giydi bir postal gibi aklımın ayak sesi…

Gözlerim endazedir en taze endamlara;Ölçüyor güzelliği alnımda karış karış…Direktir kirpiklerim o duvarsız damlara.Dondukça gözyaşımın lâ sesinde yakarış;Donar bakışlarımda ıslanan durak sesi…

Yüreğim terazidir dirhemsiz demler için;Tartıyor ruhumdaki med-cezir arasını.Kısrak menevişini kişneyen gemler için,Sıyırıp dolunayın son vuslat darasını;Giydiriyor sevdaya yorgun bir firak sesi…

Ruhum ki bir şölendir boyutsuz bedenlere;Pişirir gözlerimde binlerce cin etimi…Sunar kanımı İblis uyuşmayan genlere.Haykırırken hançerem mukaddes cinnetimi;Sızlar şahdamarımda şehlâ bir orak sesi…