Önce Kuşlar Terkettiler

Önce kuşlar terkettiler bir akşamdikenlere serilen o yorgun maviliğisonra ağaçlar yürüdü apansızdudağı uçuklamış gecenin sahilinebir martı denizini içiyordu dağlarındamlıyorken sulara bir martının iliği

Yaylanıyor kollarında yaylanınyosma bir baharın incecik belidelik bir buluttan sular sızıyoraltında ölüme susamış bir susabahın ipini çözmek üzeredağın ensesinden son seher yeli

Bir kavak ovanın orta yerindetepesinde bir ev iki odalıbir serçe bir parça gökyüzü yırtmışyavrusunun yarasını sarıyorbir güvercin karanlığa uçuyorağzında kanayan bir zeytin dalı