N'olur Serçeler Susun!

Yanağımda bir damla yaş şu denizToprakBırak ırak gözlerimiBakışlarım avucumdaBak ellerim tertemizBen benim öbür ucumdaDağ gibi çınarımda tespih püskülümce kökYakarıncaYunmuşum yayla karıncaDök eteğinden karıncaKarınca dualarımıAğız dolusu ah deme ağaran şafaklarımaEy fosforu solgun güneş soluklanGüğümünden bahtımın yıldızını dökNeye yarar bundan geri avuç içi kadar gök

Çök ey hecinBu güvercinGayrı konmaz çatıyaUmuduma uludukça kışlarUlu gölgeler devrilir dehlizlerimeHani nerde umuda uçurduğum kuşlarKim bağladı bu yarayı bağrımaKimler astı dağları titreyen dizlerimeSoldu gergefimdeki o renkler o nakışlarDün giden göçmen kuşlarım bugün nerde kışlar

Gayrı ey deli tay gözlerini yumSen ey içimdeki haylaz kelebekYeni bir baharı istemiyorumVe sen gözlerimde dinlenen bulutNasıl bir susunSusamış gönlüme AllahaşkınaEski sağnaklardan bir yudum su sunYolu yudumladık yorgunuz belliO yüzdendir kuruluğu diliminSon düğümünü de attık kiliminNe kirkit ne mekik ne yumakEy sessizlik ne korkunç uğultusunEy zaman birlikte yaşamadık mıEy alnı ak kâğıtlar dost idik hep sizinleEşiverin kalemimle sevdama bir gönülVe örtün üzerime kitabımıUyumak istiyorum artık uyumakN’olur serçeler susun