Mermer Bebekler

-Karacaahmet’de-

Her seher bir şimşek gibi dünden güne atlarGün yanığı mermerlerde gül kokulu hatlar

Bir deniz ki her damlası yıldırımla yunmuşNice bin can biten ömrü mermerde soyunmuş

İbret bir ibrişim gibi solgun bu yumaktaSonsuzluğu sessizliğe sarmış uyumakta

Her taş bir tümsek üstüne kumru gibi konmuşKanadında gözyaşları kuş sesleri donmuş

Kıyam eden ak kundaklı bu mermer bebeklerO kavşakta sonsuzluğa teşyi için bekler

O bebekler emsin diye gökyüzünden yeriMeltemlerde damıtılır servi gölgeleri

Ve yarımlar dön emrinin özünde tam olurCümle sesler sessizliğin sesine râm olur

Gece gündüz yan yanadır ışıkla karanlıkZamanın sık dokusunda her asır bir anlık

Ha Alperen ha serseri ha sofî ha rindanBin bir şehrayin içinde uğuldar bu zindan

Ne bezm-i sûz-i dilâra ne uşşak ne sâkiHer mermerin ak alnında tek hat: “Hüvelbâki”