Leylâ Çölü

Alırım tozlarınızı kirpiklerimleıslak iki sürümiki gözkapağım iki fırçayol eder yüzünüzü kirpik-kirpik yürürümsürükler kara cellat leylâ’yı sürüm sürümışıktan zindanımda sızlarım parça parçayandıkça leylâsızlaryanımda leylâ sızlarbu vahasız çöllerde dondukça bakışlarımtuz-buz olur sevdamı saran sırçasoyundukça çırılçıplak sularbunca prangalarımla hürümçıkarlar saklandıkları yerden kuytularta ciğerinizi görürüm

Her akşam nedamet hanındaağırlarsınız umut bezirgânımıher gece bir kol dolarsınız belime elsizbir bağlama verirsiniz elime telsiztelli senem aşkına bir türkü bağlayamambir türlü ağlayamamsiz her gece o nedamet hanındaağırlarken umut bezirgânımıiki elim iki yanımdaarar sabaha dek öbür yanımı

Ve her sabah bir yol atarsınız önümebir yol ki pörsümüş kırk düğümlü ipbir sahra serersiniz ki gönlümebezirgânlar firar kervanlar seyipdeve böğürtüsüyle bağlayıp gözlerimiyüklersiniz sırtına her devemin bir deviverirsiniz elime dilimi edip yularumurunuzda mıdır gözü bağlı bedevîbu vahasız çöllerde deveyi nerde sular