Kar Yağıyor

Bir-bir uzaklaşmakta konaklanacak hanlarYolcular yoruldukça, yollara kar yağıyorHeybedeki azığı kim düşünür kim anlarEller nasırlandıkça, kollara kar yağıyorNerde o doludizgin gem azıda heyecanDev bedene yük oldu o kuş tüyü gibi canNe kırk yılın hatırı ne sunulan bir fincanBize doğru uzanan ellere kar yağıyorHayal değirmeninde öğüttük öğütleriÖldürdük içimizde dağ gibi yiğitleriBu serseri sokakta kanıksadık “git”leriBin ümitle beklenen “gel”lere kar yağıyorGönlüme gergef olan yâr hayali neredeGözlerimin izleri tül oldu penceredeDüğümlendi türküler paslanan hançeredeDüştü mızrap sustu saz tellere kar yağıyorGönlümden elvan-elvan nice hazlar geçiyorSevda sultanlığında imtiyazlar geçiyorNice bâkire bahar ne dul yazlar geçiyorHer mevsimde açtığım dallara kar yağıyor