Sadettin Kaplan

Kar Yağıyor

Bir-bir uzaklaşmakta konaklanacak hanlarYolcular yoruldukça, yollara kar yağıyorHeybedeki azığı kim düşünür kim anlarEller nasırlandıkça, kollara kar yağıyor

Nerde o doludizgin gem azıda heyecanDev bedene yük oldu o kuş tüyü gibi canNe kırk yılın hatırı ne sunulan bir fincanBize doğru uzanan ellere kar yağıyor

Hayal değirmeninde öğüttük öğütleriÖldürdük içimizde dağ gibi yiğitleriBu serseri sokakta kanıksadık “git”leriBin ümitle beklenen “gel”lere kar yağıyor

Gönlüme gergef olan yâr hayali neredeGözlerimin izleri tül oldu penceredeDüğümlendi türküler paslanan hançeredeDüştü mızrap sustu saz tellere kar yağıyor

Gönlümden elvan-elvan nice hazlar geçiyorSevda sultanlığında imtiyazlar geçiyorNice bâkire bahar ne dul yazlar geçiyorHer mevsimde açtığım dallara kar yağıyor