Kan Basıncı

Huysuz helezonlar çizerHavaya yordamsız yargıBeyinlere boncuk dizerYüreğe işleyen burgu

Emeklerden süzülen terDonup kaldıkça bir hiçteYaraya sarılan sargıDışı okşamaktır içte

Kaval öykünürse orguSes dolambacında yiterSaplanır atoma kargıVe “uygarlık” orda biter