İstanbul'u Uzaktan Sevmek

Bize haram bu şehrin saçlarını okşamakCumbalardan çağlayan fesleğen ıtırındaNasırlı elimize namahremdir gül teniİstanbul kim biz kimizHangi hasretle nemli mavi-yeşil gözleriHangi bûseye açık erguvan dudaklarıGönlümüz bir kadehtirBu aşkın şarabıyla sarhoşuz, derbederizO sevmiyorsa bizi alır da başımızıSevdamızın dönülmez yollarına gideriz

Bize yasak bu şehrin güllerine dokunmakGözleri suya düşmüş bir çocuk yanağındaSinemize samyeli eteğinin meltemiİstanbul kim biz kimizHangi vahşiden kalma yanaktaki diş iziHangi hoyratın işi gerdanındaki bereMutsuz bakışlarında kanarken umudumuzSevdamız can telidirHasret tezenesiyle çalsın diye bu aşkıGönül bağlamamızın ak göğsüne gereriz

Bilmezler İstanbul’un koynunda uyuyanlarO umutsuz vuslata rüyalarda ererizHer sabah üstümüze çökse de köy bulutuHer gece altımıza bir İstanbul sererizHoyrat sanmayın bizi garibiz-gamzedeyizİstanbul’u bizlere çok görenler utansın.Bilmezler bu dilberin mahremiyiz diyenlerOysa biz bu sevdayla aç kalan kurtlar gibiHer gece İstanbul’un Harem’ine gireriz