Gün Aynasında Gönül

Martılar denizlerin dudaklarında bulurYıldız karanlığında kaybolan gökyüzünüÖlüler mezarlarda birer kırlangıç olurYerin penceresinden gösterse gök yüzünüÜnü yorgun yollara saçılmış nallarındanZamana çivilemek deli-sakar atlarıSevdâ türkülerinin yelesinde okşamakDile pelesenk olan nemli nakaratlarıOturtup bir cumbaya insansız sokaklarıFesleğen saçlarında bir kuşluğu taramakKuş sesinin saksıya işlediği nakıştaO en büyük nakkaşın imzasını aramakMeltemin çiçeklerde damıttığı baharıSon nefesini veren kelebeğe içirmekParlatıp aydınlığın o altın düğmesiniKaranlığın daracık iliğinden geçirmekDüne dönmek dünlerden yarınları izlemekUyumak bir hayatı yılların gölgesindeGeleceği geçmişin gün sütüyle emziripSon menzile yollamak yolların gölgesindeDuyarak sonsuzluğun çağrısını her seherDünlerin aynasından yarınlara görünmekUzanıp kar beyazı bir bulutun üstüneToprağın ter kokulu baharına bürünmek