Gün Aynasında Gönül

Martılar denizlerin dudaklarında bulurYıldız karanlığında kaybolan gökyüzünüÖlüler mezarlarda birer kırlangıç olurYerin penceresinden gösterse gök yüzünü

Ünü yorgun yollara saçılmış nallarındanZamana çivilemek deli-sakar atlarıSevdâ türkülerinin yelesinde okşamakDile pelesenk olan nemli nakaratları

Oturtup bir cumbaya insansız sokaklarıFesleğen saçlarında bir kuşluğu taramakKuş sesinin saksıya işlediği nakıştaO en büyük nakkaşın imzasını aramak

Meltemin çiçeklerde damıttığı baharıSon nefesini veren kelebeğe içirmekParlatıp aydınlığın o altın düğmesiniKaranlığın daracık iliğinden geçirmek

Düne dönmek dünlerden yarınları izlemekUyumak bir hayatı yılların gölgesindeGeleceği geçmişin gün sütüyle emziripSon menzile yollamak yolların gölgesinde

Duyarak sonsuzluğun çağrısını her seherDünlerin aynasından yarınlara görünmekUzanıp kar beyazı bir bulutun üstüneToprağın ter kokulu baharına bürünmek