Gidenler Ve Kalanlar

Gözde seğirince gün ah gelir aman giderBu tren şu kampana vurduğu zaman giderAn olur bu harmanda rüzgâr biner daneyeEser bir uzun hava sap durur saman giderGören gönlünce yaşar sevdasını baharınAk gözle soğuk karın yüzüne bakan giderSilik yıldız yıllarca yaşar Samanyolu’ndaYıldırımın bağrına şimşeği çakan giderSöyletme sözlerimde bin çalıdan diken varDerdimi deşme benim“Açma yaram kan gider”

Göl durup yosunlanır deli çağlayan giderDağ uyur dumanına umut bağlayan giderAyağını kök gibi toprağa salan kalırÇakal çemkirişine taban yağlayan giderYok yoluna bitirir ömrü hızla sollayanMenziline varacak yolu sağlayan giderArdından bakakalır düğün-dernek gülenlerVuslat haclegâhına aşkla ağlayan giderSanmayın dereleri eteğinden çeken varDik vurur can çıngısı“Suda balık yan gider”

Nice bir sahra ki bu yolcu durur han giderYorgun atlar sırtında ruh-i fâtihan giderYanmaya bir kez ateş köz düşmeye yüreğeKerem’in ardı sıra yanar Aslıhan giderKılavuz kargılardan sakınmazsa bağrınıDeğil deve kervanı peşinden cihan giderSevdanın savletinde yavuz olursa yiğitYâr güler gülüşünde bir dizi mercan giderBitmişse son konakta yolcunun son nasibiDökülür ab-ı hayat kırılır fincan gider“Buna tabip neylesinEcel gelmiş can gider”