Ebruli Sesler

Tükeniş türküsünde hep var oluş sesleriNerde ol tutiler ki/ susturulmuş sesleri…

Bulut saçı değmemiş o yoksul yamaçlardanYalın düşler devşirdim öksüz uykularımaNe güneşler sıvadım gönlüne gözleriminKayan yıldız ardında kalan ışık uğrunaDolandıkça dışıma bir sargı gibi içimSızlıyor gecelerin bağrıma batan yeriDeniz aşkımca ulu dağlar gönlümce derinZonkluyor boyutların nabzımda atan yeriBeklerim sahilinde uykusuz gecelerinBir türlü ağarmadı ruhumdaki tanyeriBelli ki bu şarkıda çok kullandık “es”leriYoruldu hançerede günün yokuş sesleri…

Kırıp da sessizliğin paslı prangasınıYılkı atları gibi salıverdim sesleriNicedir unutulmuş bir kılıç gibi kındaPaslanmış sevdaların ebruli nefesleriCam kırıkları gibi ayağımın altındaYollara avuç-avuç serptiğim kuş sesleri…