Ebem Kuşağı

Ebemin kuşağında yeşerir ışıldardı,Ebemkuşağı gibi güneşin yedi rengi…Derler ki, gün güneşin gece bağrını yardıVe renksizler kurt gibi saldırıp yedi rengi…

Uçarken takılıyor kanadı serçelerin;Sanırsınız ebemin kuşağı bir kuş ağı…Üşüyor gökçe renkler o boz renginde yerin,Yaylandıkça yağmura ıslak ebemkuşağı…

Gülüyor bin ağıtla çehrelerdeki çengi,Ağlıyor ağı için, kurtulan kuş ağından…Gün soldurmuş güneşin verdiği yedi rengi,Ebemkuşağı düşmüş ebemin kuşağından…