Celp Kâğıdı

Aradın güzelliği besmelesiz benizdeSevgiyi mızrakların ucunda alkışladınİlkyazın sularını yıkadın son denizdeEn sevimli düşmanın yüreğinde kışladın

Bâkire bir akrebin visalinden her geceKirlenmiş kuşluklara uyandın yine bâkirHer bedestende seni mezat etti bu cüceEy ruh/ varlık içinde nefse el açan fakir

Unuttun da tül gibi türküsünü ezelinO yırtık şarkılara çığlığını yamadınUydun da nağmesine hariçten her gazelinGönül teline vuran mızraba uyamadın

Sana verilmedi mi “sefer görev kâğıdı”Söyle ey ruh/ senin mi giyindiğin şu bedenGözlerinde hasretin kurumuş son ağıdıYürüyüp gideceksin celp gelince Şubeden