Bahar Özlemi

Bozkır ufuklarında mor akşamı soluyanBir kara tren gibi geçtin içimden yineBuhar-buhar duman-duman ey yarEy buğulu bardakta susadığım bengisuVefasız yar merhametsiz zalim yarNe zaman son bahçeme uğrayacak ilkbaharAdları konulmamış çocuk çığlıklarıncaYırtılınca düdük sesi treninYırtıldım nesebi gayrı sahih akşamınBakire çarşafındaYırtıldı fırtınada coğrafyası gözümünTarih düşürdüm güne takvim gibi yırtıldımÖldüm aslanlar gibi başım dik ve alnım akÖlüm korkusu denen canavardan kurtuldumBak çiçeğe durdu dallar yenidenYeniden esmeye başladı rüzgârSerin-serinÜzülme yaşarken öldüğüm içinNerde ellerinBeni hayata bağlayacak düğüm içinSensizim kurşun gibi geçtin içimden ey yarBinlerce kibrit çaktık bir ateş yakmak içinNeden bunca hasretlikBir gül bırakmak içinNe zaman son bahçeme uğrayacak ilkbahar