Ay Dolanır Sabaha

Depreşir kör devenin dertleri tırnağındaAzdıkça akşamları suskun çiçekte polenUmut kısrağı kişner yeniden Kafdağı’ndaSon gülün yaprağındaBaşlar bir ıslak şölenGecenin gözlerinden dökülen serçelere

Nemli bir meltem örer gözlere uykularıIslanır kertenkele toprağın yarığındaDere en dar yerinden düğümlerken sularıKavalın korkularıÇobanın çarığındaSürüklenir duygusuz dağlardan bahçelere

Akşam eteklerinden bir günü daha yırtarGecenin kollarında şımarır kara görkemFahişe döşündeki çift topuzlu bir kantarGün biriminde tartarİffeti dirhem-dirhemGözyaşları dökülür kirlenen akçelere

Yıldız menevişinde yıkandıkça karanlıkGecenin sokağında ay dolanır sabahaDevrilir kaldırıma gönüllerde bir anlıkŞahlanan kahramanlıkVe kalkamaz bir dahaTutunur yüreğine saplanan ökçelere