Ay Batarken

Sen çoktan uyumuştunAy batıyorduBozkır bir türküydü çoktan unutulmuşUnutulmuş nabzında atıyordu geceninDoludizgin kısrakların nal sesiBir baykuşBoynunda aslan yelesiVe gözünde şafağın çapaklı ışıklarıSeni sorguluyordu yorgun düştüğün yerdeGölge uyutuyordu bir kavak çaya karşıDilleniyordu derdin dilsiz münadilerdeSon kurtlar uluyordu son dolunaya karşıGözü kanlı ve ağzı köpüklü vadilerde...

Sen çoktan uyumuştunAy batıyorduBatıyordu bir gemi susamış bir denizdeDenizin ayağına yıldızlar batıyorduBirdenAyın batmakta olduğu yerdenBir çağla koparıldı dalından çığlık gibiSon bâkire iğrendi iffetindenSen hâlâ uyuyordun ay batıyorduCinler dev besliyorkenBir karınca etinden...

Sen çoktan uyumuştunAy batıyorduBatası bu şehrin arastasındaYılgın yılanlar güvercin gözü satıyorduGece süt kıvamındaydı bozkırın bakır tasındaSütleğen dallarında sürüngenlerSütsüz ışıkları parlatıyorduYoz yıldızlar yağıyordu senin boz yatağınaSen hala uyuyordunUyuyordu uyluğuna uygunsuz uzantılarBaşını koyduğun taş altını ıslatıyorduSen hala uyuyordunAy batıyordu…