Anne

Anne sen yüzüme baktığın zamanKalbim gümüşten bir saksıda ıtırİnan gözlerimiz buluştuğu anGönlümü özge bir güneş ısıtır

Dolaşsa alnımda bir an ellerinDüşüncelerimde çiçekler açarSevgin öyle sonsuz o kadar yüceKi sahillerinde martılar uçar

Sabah başucumda görünce seniÜstüme bulutsuz bir gök eğilirDokunsam, toprağa düşen gölgeniGözüm görmeden de ellerim bilir

Anne sen düşüme girdiğin geceCümle bozkırlara yağmurlar yağar“Anne” hayat gibi iki can heceHer sabah üstüme gün gibi doğar