Anne

Anne sen yüzüme baktığın zamanKalbim gümüşten bir saksıda ıtırİnan gözlerimiz buluştuğu anGönlümü özge bir güneş ısıtırDolaşsa alnımda bir an ellerinDüşüncelerimde çiçekler açarSevgin öyle sonsuz o kadar yüceKi sahillerinde martılar uçarSabah başucumda görünce seniÜstüme bulutsuz bir gök eğilirDokunsam, toprağa düşen gölgeniGözüm görmeden de ellerim bilirAnne sen düşüme girdiğin geceCümle bozkırlara yağmurlar yağar“Anne” hayat gibi iki can heceHer sabah üstüme gün gibi doğar