Anadolu'da Niceler

Çağlar zamanı sallardı yıllar uyurken asırdaAvuçlardaydı yürekler İlâhî aşk denen sırdaDertler eridi sevgide diken kırıldı nasırdaOnlar ki sevda yeliyle sildiler yürekten kiniHor görmediler çirkiniGüzele “güzel” dedilerBağdaş kurup oturdular gâh halıda gâh hasırdaAnadolu idi toprak çadır da birdi kasır daMâna delirdi sözlerdeObalara “el” dedilerDağlar küçüldü gözlerdeFırtınaya “yel” dedilerGamze kanlı hançer oldu yâr dudağı “gül” oluncaEritti sevda güneşi yürekler “gönül” oluncaAslıhan’ın ateşiyle Kerem yanıp “kül” oluncaSevgilinin olmadığı diyara “gurbet” dedilerEcele “şerbet” dedilerSevdaya “ecel” dedilerElvan-elvan açtı güller bahçıvan “bülbül” oluncaÇirkin çehre “cemal” oldu yürekler “gönül” oluncaSineye “seyran bağları”Yâr zülfüne “tel” dedilerGösterip karlı dağlarıFerhat’a “git del” dedilerHer kısrağa binmediler “bizden daha arık” diyeDağda kırda yalın taban sürüdüler “çarık” diyeSarıp İlâhi sevdayı başlarına “sarık” diyeTarihe kırk düğüm atıp zaman içre çağ oldularBirer ulu dağ oldularEbede “ezel” dedilerBeklediler bin sabrile helva olsun koruk diyeYücelerden enginleri gözlediler doruk diyeAşkı çilesinde örüpFâni dünyayı boş görüpYaratılanı hoş görüp“Her ne isen gel” dedilerKelle sürüyen kanları gazâda bir damla görüpBir dilberin iki damla gözyaşına “sel” dedilerKorku bekleyen dağları burcundaki çamla görüpBoşaltırken dizginleri “Bre Çamlıbel” dediler