24 Kasım Cemresi

Hava soğuk, toprak soğuk, taş soğuk,Beyaz bir tüy gibi kar taneleri…Isınmıyor ellerimiz, kış soğuk,Gerçek soğuk, hayâl soğuk, düş soğuk,Sevgi ile kaynamayan aş soğuk,Kuruyan gözlerde donan yaş soğuk;Yetişin cemreler, kor taneleri;Serpildi karlara nar taneleri,Onlar anaların bir taneleri…

Sokak soğuk, bahçe soğuk, gül donmuş,Gönülleri ısıtacak öz sizin…Gözüm üşür, penceremde tül donmuş,Özüm üşür, ocaklarda kül donmuş,Sözüm üşür, damağımda dil donmuş;Susmayınız öğretmenim söz sizin,Sevgileri tutuşturan köz sizin…

Öğretmenim, sen düşünce gönlüme;Kar sandım, alnıma kuş sesi düştü…Seni ilk gördüğüm sabah ömrümeYirmi Dört Kasım’ın cemresi düştü…