Ben Arifim Diye Sürme Meydana

Ben arifim diye sürme meydanaBir tenhada irfanına iyice bakAlem bu ya senden kamil bulunurTerazile dört yanına iyce bak

Bazı ahmak sözün bilmez tutulurNohut gibi her mancaya katılırKamil meclisinde gevher satılırCila gelir iymanına iyce bak

Cahil meclisinde satma güheriNe bilsin kadrini beyni serseriBir münasip söz bul kapat defteriMukayyet ol lisanına iyce bak

Azıcık söylersen olursun rahatBoş durma kalbinden getir selavatKi sende var ise diyni diyanetİstikamet erkanına iyce bak

Kimisi söylerken vurur kafanaNe kisbine fayda ne de safanaDurma savuş sarılmadan yakanaYüze güler düşmanına iyce bak

Kimi gaybet söyler kimisi yalanDemez ki iymanımı alıyor talanHiç bulunmaz kendi aybını bilenSen adam ol noksanına iyce bak

Kimi bir iftira çıkarır yoktanNe nastan utanır ne korkar HaktanKimisi kendini düşürür tahttanAçık gezen şeytanına iyice bak

Kimi zerafetle dinin bitirirKimi ferasetle işin bitirirKimi yıkar ocağını batırırEmmi dayı gümanına iyce bak

Kimsenin aybında sen olma nazırCümlenin haliki her yerde hazırBilgi meclisinde bulunur HızırKalb gözüyle dört yanına iyce bak

Eğer bir zalim seni döverseSükut eyle sakalına söverseBaktın ayağına bir taş değerseSabreyleyip isyanına iyce bak

Etme bir kimseye intizarHakkını hak eden ol perverdigarEğer bir kimseyle edersen pazarArşınına mizanına iyce bak

Edepli ol edebini takın haCahil meclisine olma yakın haZamanenin insanından sakın haKan akıtır bühtanına iyce bak

Kurtarayım dersen eğer seriniBeş vakit namaza sarfet varınıKardeşine bile deme sırrınıKasteder ha öz canına iyce bak

İpeğini kara kıla katarlarGüherini az paraya satarlarSonra seni bohça gibi atarlar