Görünen

Almanya'da topraklarAynı bizimki gibiAğaçları görgüsüz, cahilNe Beethoven'i bilen var ne Spartakistler'iNerde dünya durdukça duranÇınarlar bizimki gibi

Bir adam gördüm Frankfurt'taNoel ağacının dibindeKasketini açmıştı, gözleri yerdeYoksulluğun utancı aynı bizimki gibi

Memleketim diye kucakladı işçilerimiz biziBiri ağladı usul usul, boynumda durduUykuda kaymış da sanki yüzleriBıyıkları aynı bizimki gibi

Ellerim ayaklarım gibi buldumHiçbir şeye şaşmadım daNeden takılıp kaldı aklımBizim bebeler'e Almanya'daAdları kalmış ancakSöylenen bizimki gibi.