Yol İkiye Ayrıldı

Yol ikiye ayrıldı güze batık ormanda,Gezemediğim için üzgünüm ikisini deBir gezgin gibi tek başına, uzun süreDurdum, baktım en uzaktaki yolaBükülüyordu çalılıkların arasında;

Ardından ötekine saptım güzellikten nasipli,Kim olsa onu seçmez miydi zaten,Çimenlerle kaplıydı fethedilmekti niyeti;İşin doğrusu yolların her ikisi deGerçekte eşit ölçüde aşınmıştı,

Ve ikisinde de seher eşit uzanırdıYapraklara, ayak altında kararmamıştı renkleriÂh, ilkini bir başka güne bıraktım!Anlamadan bir yolun başka bir yola kavuştuğunu,Kararsızdım gidersem dönemem asla geri.

Anlatacağım derin bir âh ile bu durumuYıllar yılı her yerde her zaman:Yol ikiye ayrılmıştı ormanda ve ben-Daha az katedilmiş olanı seçtim,Ve bütün ayrımı yaratan da buydu.