Robert Frost

Bir Dost Kişi Gecede

Bir dost kişi gecedeUzakta bir tek ışık görünene değinYağmurla bir yollara düşüyor yağmurla bir dönüyorBu sokak sokakların en yaslısıHızla geçiyor utancı bekçiden yanaGözleri gözlerine değsin istemiyorDurup dinliyor bir ayak sesiBir mutlu yüz sokaklardanÇıkageliyor çığlık çığlığa bir yalnızlıkAyrılık değil çağrı değilYalınkat yüceliğinde dünyamızınGök karanlığında bir fosforlu saat salınıyorBen vaktin eğrisi doğrusu yoktur derimBir dost kişi varsa gecede benim.