Robert Desnos

Seni Öylesine Düşledim Ki

Seni öylesine düşledim ki yitirdin gerçekliğini.Bu canlı bedene sahip olmanın ve benim taptığım sesin çıktığı buağzı öpmenin daha zamanı değil midir?Seni öylesine düşledim ki senin gölgeni kucaklaya kucaklaya,göğsümün üstünde kavuşmaya alışmış olan kollarımbelki de senin belini saramayacak.Beni günler boyu ve yıllar boyu yöneten ve kendine çeken gerçekgörüntün karşısında bir gölge gibi kalacağım kuşkusuz.Ey duygusal dengeler.Seni öylesine düşledim ki zaman yok artık uyanmama hiç kuşkusuz.Ayakta uyuyorum, yaşamın ve aşkın bütün görünümlerinesunulmuş beden ve sana, benim için bugün tek önemli şey olansana, senin alnına ve dudaklarına belik de hiç dokunamam, ilkgördüğüm birinin dudaklarına ve alnına dokunduğum kadar.Seni öylesine düşledim, görüntünle öylesine yürüdüm, konuştum,yattım kigörüntün bile silindi gözlerimin önünden ve yine de yaşamınıngüneş saati üstünde ağır ağır gezinen ve gezinecek olan gölgedenyüz kat daha gölge ve hayaletler arasında hayalet olmaktan başkabir şey kalmıyor bana yine de.

Çeviri: Eray CANBERK

Temalar