Yâd Et

Vakta ki gelip bahâr...YekserEşyâda ‘âyân olur tagayyîr,Vakta ki hezâr-i ‘aşk-perverYapraklar ile edip tesettürBilmem kime karşı hasretindenBâşlar nev-hâta bî-te’ahir...Kıl gökyüzünüñ letâfetindenSifiyet-i ‘aşkımı tahatturYâd-et beni bir dakîka yâd et

Bir leyl-i sükûn-nemada tenhâOldukta nesîminin serâbKold-ı çeşmiñ ‘atf-ı semt-i balâSevdalar içinde nûr-ı mehtâbOldukça derûnunâ gamm-ı efzâEyle o geçen demi tezekkûrPîş-i nazarın da sath-ı derylEttikçe temevvic ü tenevvirYâd et beni sâkitâne yâd et

Vakta ki sabâha karşı nâgâhBir zevrak ic; inde tek bir insânHasretle çekip bir âteşin âhTitrek ses ile olur gazel-hânOl âh hazîn ‘âşîkaneOl gamlı terâne’i tahassürBî şebhe edince kalb ü hâneÎcâb te’essür ü tekeddürYâd et beni gizli gizli yâd et!

Bir kalb rakik-i nâ-tüvânlaFirkatte be çektiğim bilinmezHicrânla, sitemle, imtihânlaAmma ki vefâ-yı dil silinmezSevdimse seni bu türlü sevdimSensiñ baña mâye-i tefekkür!Ettikçe lisânım üzre dâ’imEskâr-ı muhabbetin tekerrürYâd et beni sen de gâh yâd et

Vakta ki hulûl edip eylülMüstagrak-ı hüzn olur tabi’atVakte k ibir iğbirâr-ı meçhûlEyler dilini esîr –i kasvetSeyret o sehâbeyi semâdaEttikçe hazin hazin takatturBir rikkat ile hilâf-ı ‘âdeŞâyet ola yaşla gözleriñ pürYâd et beni ol zman da yâd et

Vakta ki durup şu kalb-i gam-nâkToprakta nihân olur vücûdumVakta ki dolup dehânıma hâkŞevkiñle tamâm olur sürûrumTenhâ geceler de bir hayâletManzûruñ olunca bittahayyürYum çeşmini bâ-kemâl-i rikkatBedbahtî-yi aşkım et tasavvurYâd et beni gamlı gamlı yâd et