Şevki Yok

Gül hazîn... sünbül perîşan... Bâğzârın şevki yok..Derdnâk olmuş hezâr-ı nağmekârın şevki yok..Başka bir hâletle çağlar cûybârın şevki yok..Âh eder, inler nesîm-i bî-karârın şevki yok..Geldi ammâ n’eyleyim sensiz bahârın şevki yok!

Farkı yoktur giryeden rûy-ı çemende jâlenin.Hûn-ı hasretle dolar câm-ı safâsı lâlenin.Meh bile gayretle âğûşunda ağlar hâlenin!Gönlüme te’siri olmaz âteş-i seyyâlenin.Geldi ammâ n’eyleyim sensiz bahârın şevki yok!

Rûha verdikçe peyâm-ı hasretin her bir sehâb..Câna geldikçe temâşâ-yı ufuktan pîç ü tâb..İhtizâz eyler çemen.. izhâr eder bin ızdırâb..Hem tabîat münfail hicrinle.. hem gönlüm harâb…Geldi ammâ n’eyleyim, sensiz bahârın şevki yok!