Özür

Düşünmeyin kaba, zalim olduğumu daYalnız yürüdüğümden vadilerde ve korudaOrmanın tanrısına gidiyorumSözlerini alıp getirmeye insanlaraTembelliğime yormayın bakıp daKollarımı büküp oturmama, çay kenarındaGökyüzünde yüzen her bulutBir mektup olur kitabımdaİşgüzarlar zümresi, azarlamayın beniGörüp de, getirdiğim aylak çiçekleriElimdeki her yıldız çiçeğininEvine giderken düşüncelerdir yükleriHiç var olmadı aslında gizemLakin budur, ancak çiçeklerde gösterilenTarihin gizi de olmadı aslaKuşlardır bahçe köşklerinde dillendirenSenin tarlanda ilk hasat derlenirEve doğru öküzler güçlenirVe ikinci mahsül gelir deBir şarkıdan devşirdiğimi verir