Yalnızlık / Osman Tuğlu Çevirisi

Yalnızlık benzer bir yağmura.Yükselir denizden akşamlara;çıkar göklere, o ırak ve ücraovalardan her zaman ki yerine.Ve dökülür gökten şehrin üzerine.

Tüm sokakların yüzü sabaha çevrilirken,bir şey bulamamış bedenlerbirbirilerinden hüsranla ve mutsuz ayrılırken;biri diğerinden nefret edenlerbir yatakta beraber uyumaya mecbur kalırkenaradaki o saatlere yağar:

Yalnızlık sonra ırmaklarla akar.