Seven Kadın Die Liebende

İşte pencerem. Az öncene kadar da hafif uyandım.Yüzdüğümü sandım.Nerede başlıyor gece,Nerede son buluyor yaşantım?

Bir kristalin derinlikleri gibi şeffaf,dilsiz, karanlık,ben’im diyebilirdim dört bir taraf,çevremi saran tüm varlık.

İçime sığdırabilirim yıldızları bile;kalbim büyük görünüyor o kadar;öylesi bir keyiflebenden izin istiyor tekrar

galiba o sevmeye başladığım,o tutunmaya başladığım kişi için.Bakıyor bana yazgım,yabancılığıyla asla bilinmezin.

Uzanan ben miyim busonsuzluğun altında,ki çayır gibi hoş kokuluileri geri salınmakta,

hem sesleniyor hem korkak,duyulur diye seslenişleri,bir başkasında boğulmakonun kaderi.

Reiner Marie RİLKEÇeviren: Osman TUĞLU