Issızlık

Ayrılık ve yalnızlıkyağmura benzer,süzülürderinliklerden geceye,yalpalar ücra ovalara,süzülürgöklere,eski tahtına.ve O andaayrılık serpilir,şehrin üzerine.

Sokaklar gözlerini açtığında,boşanır üzerimizeen cıvıltılı zamanda.Ve elleri boş kalangövdeler,kırgın ve çökmüşyalpalayarak.Ve iki insan,tenezzül etmezkenbakmaya,yatarlar yine aynı yatağa.

O an yalnızlık nehirlere eşlik eder...