Güz

Yapraklar düşmede bilinmez nerden,Gökkubbede uzak bahçeler bozulmuş sankiYapraklar düşmede gönülsüzVe geceler ağır dünyamız kopmuş gibi yıldızlardanKaymada yalnızlığaHepimiz düşmedeyiz, şu gördüğün el düşüyorNereye baksan hep o düşüşAma biri var ki bu düşenleri tutuyor yumuşak ve sonsuz.