Dördüncü Ağıt

Hey gidi çocukluk saatleri,sadece geçmiş gitmişten fazlası varkenfigürlerin ardında ve gelecek yokken önümüzde,Büyüyorduk elbet ve bir an önce büyük olmak içinsıkıştırırdık kendimizi kimi zaman, büyümüş olmaktanbaşka şeyi olmayanlar hatırına biraz da.Ve kalıcı olanla eğlenirdik yine dekendi başına yürüyüşümüzde ve orada dururduk,dünya ile oyuncak arasındaki fasılada;bir yer ki, saf bir olayavakfedilmiş en baştan.

Kim gösterebilir çocuğu olduğu gibi? Kimyıldızlar arasına koyup da onu, uzaklığın ölçüsünüverir eline? Kim imal eder çocuk -ölümünügri, kuruyan ekmekten, -ya da bırakıryuvarlak ağzı içinde, güzel bir elmanınkoçanı gibi aynı? ...... Katillerin iç yüzünügörmek kolay. Ama şu var ki: ölümü,ölümün tümünü, yaşamdan önce bilenazikçe kapsamak ve öfke duymamaktarif edilemez.

Çev: Süha Rami Kıratlığolu