Rafael Alberti

Canlı Doğada Aşk Anıları

Biliyoruz sevgilim, şimdiçevremizi saran şu görünümuyumuş gibi, ölmüş gibi;ağaçların akıllarında bir şey kalmamış,ve geceler çekip gitmiş unutuluşla,kendilerini güzel kılan,belki de ölümsüz kılan unutuluşla.

Ama eski mutluluğumuzu yaşamak içinbir yaprağın kıpırtısı bile yeter,doldurmak içinbir zamanlar yalnız bizim olan o yerisilinmiş bir yıldızın soluk alması yeter.Boşuna değil yanımda uyanışın,bugün yanımda uyanışın,koruların dayanıklı yüreğiyle korunançitlenbik çalılarının arasında,gizli böğürtlenlerin arasında.Kırağıyla ıslanmış öpüşler var,yatağını tazeleyen ince otlar,saçlarını süsleyen peri kızları varve uykundaki dalların ufacık yeşiliniyağma eden esrarengiz sincaplar.

Hep mutlu ol yaprak, güz nedir bilme,o kör, ışıklı yılların kokusunuminicik kıpırtısıyla bana getiren yaprak.Ve sen, yitik yıldızcıkgençlik gecelerimin banacandaş pencerelerini açan,hiç söndürme ışığını,şafak sökerken uyuduğumuzo yatak odalarının üstündenhiç eksiltme ışığınıay ışığındaki kitaplığın üstündentatlı bir düzensizlik içindekikitapların üstündenve dışarda bize şarkı söyleyenuyanık dağların üstünden.

ÇEVİRİ: Ülkü TAMER

Temalar